ذهنی روشن
ابلیسی توانا
وظهری کامل
ما آخرین بازماندگان عشقیم
تنهای تنها
دور از هذیان های شهر وحشی
چونان خطی از زمان
که منحنی پرواز فاخته ای را تصویر می کند
من وتو
ما،سرانجام بهشتی ساختیم
تا عشق در این میانه
برهنه زندگی کند
تصمیمی سخت تر از اندیشه پتکی
به فنجان هامان سرازیر شد
تا آن دو جفت
"ذهن و عشق"
در ما،به توازن رسیدند
و این شفافیت
تنها از این روست
پابلو نرودا
|
+| نوشته شده توسط
یکی مثل تو در دوشنبه بیست و نهم مهر 1387
|